Waarom ik niet van doorzetters hou....

“Ja, en ik ben een doorzetter” vertelt hij (of zij) trots in mijn praktijk. “Oh nee”, denk ik dan, “alweer een doorzetter”.


De laatste tijd kom ik veel doorzetters tegen. En ik begin er een beetje een hekel aan te krijgen. Nee, niet aan de mensen natuurlijk, maar wel aan het woord, aan de mentaliteit erachter. Wat me vooral stoort is dat we “altijd maar doorzetten” als een hele positieve eigenschap zien en de schaduwkant ervan niet zien of te weinig aandacht geven.


Want heel vaak is “doorzetten, nog even de schouders eronder zetten” een synoniem voor “over je grenzen gaan, niet goed luisteren naar je eigen lichaam én geest”. We zijn zo goed geworden in doorgaan en doorzetten, dat we ons eigen lichaam vergeten. Steeds over onze grenzen gaan, zorgt ervoor dat we op een gegeven moment die grenzen helemaal niet meer aanvoelen. We putten ons lichaam en vaak onze geest uit.


Doorzetten en altijd doorgaan, betekent ook dat ons lijf bijna altijd in de actie-stand staat. Die actie-stand zorgt ervoor dat we een flinke inspanning kunnen verrichten, hiervoor wordt o.a. onze hartslag verhoogd, onze adrenalineproductie verhoogd en onze ademhaling vergroot. Een ingenieus systeem dat goed werkt. Maar het is niet een systeem dat we altijd actief willen hebben! Want dan is er geen ruimte voor het tegenovergestelde: de rust- en herstelreactie.


Geen tijd voor rust- en herstelreactie betekent dus dat die hartslag niet weer omlaag wordt gebracht, dat die adrenalineproductie niet weer wordt verlaagd en dat onze ademhaling ook niet weer ontspant. Het lichaam kan dan letterlijk niet herstellen en komt niet tot rust. Ook mentaal komen we dan niet tot rust, in ons hoofd razen de gedachtes door.


Niet zo gek dus dat doorzetters vaak last hebben van klachten waarvan de voedingsbodem in een ontregelde ademhaling is te vinden. Astmatische klachten, spanningsklachten, hyperventilatie, snurken, slaapapneu, het gevoel een vol hoofd te hebben….. hierbij speelt die actiestand van het lichaam die de ademhaling opstuwt een hele grote rol.


Het moraal van dit verhaal: “Wees geen doorzetter!”


Luister eens wat vaker naar je lichaam, sta even stil en probeer te voelen wat het echt wil. Vertraag eens wat vaker i.p.v. versnellen. Stel tot morgen uit, wat misschien vandaag ook had gekund. Zet je eigen verkeerslicht even op rood en stop. Neem de tijd en maak tijd om te rusten en te herstellen (zonder smartphone naast je!). En ben jij een doorzetter en lukt het je niet om je ademhaling en/of klachten onder controle te krijgen: dan ben je natuurlijk meer dan welkom bij mij!


0 keer bekeken

© 2020 LuchtOp Ademtherapie